Виктор Петлюра — Белая невеста tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Белая невеста", wykonawca: Виктор Петлюра.
Tekst piosenki
На могилу вышла белая невеста,
Принесла со свадьбы белые цветы.
Он до службы срочной обещал девчонке
Что моей женою будешь только ты.
Он служил далеко доблестно и смело,
Был счастливым парнем, верил он в судьбу,
Но подвел девчонку: не окончив службу,
В отчий дом вернулся в цинковом гробу.
А где-то слезы, а где-то стоны,
А где-то страшная идет война,
Не забывайте парней, девчонки,
Которым не вернуться никогда.
Ну, а та девчонка у плиты могильной
В белоснежном платье, на колени встав
«Ты прости, мальчишка, «-прошептала тихо,
«Но я вышла замуж, без любви устав!»
Да и как любить ей мертвого солдата,
Он лежит в могиле с красною звездой,
А он красивей за два года стала,
Жаль, что не вернулся он живым домой.
А где-то слезы, а где-то стоны,
А где-то страшная идет война,
Не забывайте парней, девчонки,
Которым не вернуться никогда.
И невеста встала, вытерла слезинки,
И кортеж почетный увез ее домой,
А по обелиску с карточки солдата
Потекла дождинка вместе со слезой.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Biała panna młoda wyszła na grób,
Przyniosłam białe kwiaty ze ślubu.
Obiecał dziewczynie do służby.
Że tylko Ty będziesz moją żoną.
Służył daleko dzielnie i odważnie,
Był szczęśliwym facetem, wierzył w przeznaczenie.,
/ Align = "left" / ,
Do domu ojca wrócił w cynkowej trumnie.
A gdzieś łzy, a gdzieś Jęki,
I gdzieś straszna jest wojna,
Nie zapomnij o chłopakach, dziewczynach,
Którzy nigdy nie wrócą.
Cóż, ta dziewczyna jest przy nagrobku.
W śnieżnobiałej sukience, na kolana
"Przepraszam, chłopcze," szepnęła cicho,
"Ale wyszłam za mąż, bez karty miłości!»
I jak kochać jej martwego żołnierza,
Leży w grobie z czerwoną gwiazdą,
I stał się piękniejszy w ciągu dwóch lat,
Szkoda, że nie wrócił żywy do domu.
A gdzieś łzy, a gdzieś Jęki,
I gdzieś straszna jest wojna,
Nie zapomnij o chłopakach, dziewczynach,
Którzy nigdy nie wrócą.
A panna młoda wstała, wytarła łzy,
A konwój honorowy zabrał ją do domu.,
A na obelisku z karty żołnierza
Deszcz płynął ze łzą.