Виталий Аксёнов — Роща Прибужская tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Роща Прибужская", wykonawca: Виталий Аксёнов.
Tekst piosenki
Пряный запах разнотравья постелился.
И так над Речицей плывёт он благодатно.
Тебя в юность возвратил, слезой скатился.
Здесь когда-то три сестры, как три берёзки,
В душах птицы, в косах радуги с ветрами.
Сарафаны шили под свои серёжки,
Кольцо к колечку, так берёзки рощей стали.
Хороводы заводили на округе,
Ручейками в гости к ёлочкам-подружкам.
По-соседски разливались песней в Буге,
Так и нарекли ту рощицу, Прибужской.
Подрастали в этой рощице грибочки,
Молодые, кучерявые дубочки.
Подрастали, зашумели, всё на славу,
Унося, в просторы радость и усладу.
Ах, как славно лес шумит, солнце души золотит — улыбается.
Проходите, дети в дом, за ромашковым столом повидаемся.
Ветки нежные твои, будто обняли они — руки-лапушки.
Дышит радостью твоя пятидесятая весна, ох, мама, матушка.
Светлая, светлая, добрая, рощица Прибужская звонкая.
Светлая, светлая, добрая, рощица Прибужская моя.
Чувства тонкие та рощица рождала,
Да такие, что взлетали голубями.
И на свадьбах своих песни распевала,
А вот эта песня, помнится годами.
Как растили девчата леночек,
Всё на новый дыван, дываночек.
Ну, а мама всё детей в жизнь провожала,
Родниками, рушниками обмотала.
Ох, вы птицы, доставайте самовары,
Будет встреча задушевная, с почётом.
Проходите гости, будем очень рады,
И пусть грозы тёплые текут по щёкам.
Ах, какие здесь места — зайти, не выйти.
Ах, какой целебный воздух, здесь вдохните.
Твои дети разошлись по белу-свету.
Но такой другой-то рощицы и нету.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Korzenny zapach trawy położył się.
I tak płynie nad rzeczką z życzliwością.
Zwrócił cię w młodości, łzy opadły.
Były trzy siostry, jak trzy brzozy,
W duszach ptaków, w warkoczach tęczy z wiatrami.
Sukienki szyte pod kolczykami,
Pierścień do pierścienia, więc brzozy gaju stali.
Występy reprezentacyjne,
Potokami w odwiedziny do choinek-dziewczyn.
/ Align = "left" / ,
I nazwali ten gaj, Nadbuż.
Grzyby dorastały w tym gaju,
Młode, kędzierzawe pałki.
Dorastali, hałasowali, wszystko na chwałę,
Zabierając radość i rozkosz w przestrzenie.
Ach, jak chwalebny Las hałasuje, słońce duszy złoci-uśmiecha się.
Chodźcie, dzieci do domu, Zobaczymy się przy stole z rumianku.
Twoje gałęzie są delikatne, jakby przytuliły się-ręce-łapy.
Twoja pięćdziesiąta wiosna oddycha radością, mamo, Matko.
Jasny, jasny, dobry, gaj Nadbużański dźwięczny.
Jasny, jasny, dobry, gaj pribuzhskaya mój.
Uczucia są cienkie, że gaj urodziła,
Takie, które latały gołębiami.
A na weselach śpiewała swoje piosenki,
Ta piosenka jest pamiętana od lat.
Jak wychowywali młode dziewczyny,
Wszystko na nowy dyvan, dyvanochku.
Cóż, moja matka odprowadzała wszystkie dzieci do życia,
/ Align = "left" /
Och, ptaki, wyciągnij samowary,
Będzie szczere spotkanie z honorem.
Zapraszamy Gości, będziemy bardzo zadowoleni,
I niech ciepłe burze płyną po policzkach.
Ach, jakie tu miejsca-wejść, NIE wyjść.
Och, co za uzdrawiające powietrze, tutaj oddychaj.
Twoje dzieci rozeszły się po świecie.
Ale taki inny-to gaj i nie ma.