Woods of Infinity — Ursprung tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ursprung", wykonawca: Woods of Infinity.
Tekst piosenki
Jag låter order sakta ta form
som en del av försöket att rida ut en storm.
Det skogstorn jag sitter i skakar av vinden
och dess bräckliga konstruktion får på örat och kinden.
Det stearinljus jag lyckats tända brinner med näppe och nöd,
en välriktad vindpust blir snart dess död.
Det är fortfarande länge kvar till första frosten
men jag känner mig redan frusen av regnet och blåsten.
Många är de människor som nu är fulla på krogen
men ytterst få är de som är ensamma i skogen.
Kristna, muslimer, judar och många därtill
kommer att dö när jag får som jag vill.
Skogen är vårt ursprung — skogen är vår borg!
I skog känner vi glädje, lust och sorg.
Vad gick fel? Jag vill kriga! Jag vill nå renhet!
Jag ser ut från min lilla höjd och skådar ett grågrönt landskap,
fritt från fröjd.
Jag känner mig säll fast jag är lerig, regnvåt — längt från värmen i ett hem.
Jag önskar mig blixt och åska! Något som göt mig rädd!
Jag vill bli uppryckt från nutidsmänniskans trygga bädd.
Kroppen huttrar, magen kurrar och tankarna far omkring.
Runt om mig härskar naturens eviga monotoni.
Det är regn och vind, mend ändå mer liv än en stadskårna.
Jag hör en klagan och möjligen ett rop
och plötsligt nedanför ser jag en meterdjup grop.
Skulle jag lägga mig där uti ville gropen täcka över sig själv…
Jag skulle ta ett djupt andetag och låtsas att jag snart måste bli väckt
och därmed varde mitt liv släckt.
Men en natt om sextionio år, då dimman ligger ogenomträngligt tät
har jag blivit en annan existens.
Då finns inga rimliga svar…
Kvar.
— Ravenlord — 2010−07−22
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pozwalam rozkazom powoli przybierać formę,
jako część próby przeczekania burzy.
Wieża Leśna, w której siedzę, otrząsa się z siebie wiatrem,
a jej krucha struktura stoi na uchu i policzku.
Świeca, którą udało mi się zapalić, płonie z trudem i żalem,
trafny podmuch wiatru wkrótce stanie się jego śmiercią.
Pozostaje długo przed pierwszymi przymrozkami,
ale już czuję się zamarznięty przez deszcz i wiatr.
Wielu z nich pije teraz w tawernie,
ale niewielu jest samotnych w lesie.
Chrześcijanie, Muzułmanie, Żydzi i wiele innych
umrą, gdy dostanę to, czego chcę.
Las jest naszym początkiem, las jest naszym zamkiem!
W lesie czujemy radość, pragnienie i smutek.
Co poszło nie tak? chcę walczyć! chcę osiągnąć czystość!
Patrzę z małej wysokości i widzę długi zielony krajobraz,
wolny od radości.
Czuję się szczęśliwy, gdy jestem brudny, mokry od ciepła w domu.
Życzę mi błyskawicy i grzmotu, czegoś, co mnie przeraża!
Chcę zostać złapany z łóżka bezpieczeństwa współczesnego człowieka.
Ciało drży, żołądek dudni, a myśli poruszają się.
Wokół mnie panuje wieczna monotonia natury.
Deszcz i wiatr, ale wciąż więcej życia niż obudowa miasta.
Słyszę płacz i być może płacz,
i nagle na dole widzę dół o głębokości metra.
Gdybym leżał tam, gdzie był dół, przykryty sobą...
Wziąłbym głęboki oddech i udawałem, że wkrótce będę musiał się obudzić,
i w ten sposób moje życie zgasło.
Ale pewnej nocy około sześćdziesięciu dziewięciu lat, kiedy mgła leży nieprzepuszczalnie gęsta.
czy stałem się innym stworzeniem?
Wtedy nie ma rozsądnych odpowiedzi ...
Pozostawać.
- Władca Kruków . -2010-07-22