Yves Duteil — A ma mère tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "A ma mère", wykonawca: Yves Duteil.
Tekst piosenki
Elle a fermé sa vie comme un livre d’images
Sur les mots les plus doux qui se soient jamais dits
Elle qui croyait l’amour perdu dans les nuages
Elle l’a redécouvert au creux du dernier lit
Et riche d’un sourire au terme du voyage
Elle a quitté son corps comme on quitte un bateau
En emportant la paix, gravée sur son visage
En nous laissant au cœur un infini fardeau
Elle souriait de loin, du cœur de la lumière
Son âme était si claire aux franges de la nuit
On voyait du bonheur jusque dans sa misère
Tout l’amour de la Terre qui s’en allait sans bruit
Comme autour d’un chagrin les voix se font plus tendres
Un écrin de silence entourait nos regards
Les yeux n’ont plus besoin de mots pour se comprendre
Les mains se parlent mieux pour se dire au revoir
Moi qui ne savais rien de la vie éternelle
J’espérais qu’au-delà de ce monde de fous
Ceux qui nous ont aimés nous restent encore fidèles
Et que parfois leur souffle arrive jusqu'à nous
Elle souriait de loin, du cœur de la lumière
Et depuis ce jour-là je sais que dans sa nuit
Il existe un ailleurs où l'âme est plus légère
Et que j’aurai moins peur d’y voyager aussi
Et riche d’un sourire au terme du voyage
Elle a quitté son corps comme on quitte un ami
En emportant la paix, gravée sur son visage
En nous laissant à l'âme une peine infinie.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Zamknęła swoje życie jak książka z obrazkami.
O najsłodszych słowach, jakie kiedykolwiek wypowiedziano
Wierzyła w miłość zagubioną w chmurach.
Ona ponownie w pustym łóżku
I bogaty uśmiech na końcu podróży
Opuściła swoje ciało, jak opuszczamy statek
Unosząc spokój, odciśnięty na jej twarzy
Zostawiając nam w sercu niekończące się brzemię
Uśmiechała się z daleka, z serca światła
Jej dusza była tak jasna na krańcach nocy
Widać było, że szczęście aż do nieszczęścia
Cała miłość ziemi, która odeszła cicho
Jak wokół smutku głosy stają się łagodniejsze
Cisza otaczała nasze oczy.
Oczy nie potrzebują już słów, aby się nawzajem zrozumieć
Ręce lepiej rozmawiać ze sobą na pożegnanie
Ja, który nie wiedział nic o życiu wiecznym
Miałem nadzieję, że poza tym szalonym światem
Ci, którzy nas kochali, wciąż są nam wierni
I niech czasem ich oddech dotrze do nas
Uśmiechała się z daleka, z serca światła
I od tego dnia Wiem, że w jego noc
Jest inne miejsce, w którym dusza jest łatwiejsza
I że będę mniej bał się tam podróżować
I bogaty uśmiech na końcu podróży
Opuściła swoje ciało, jak opuszczamy przyjaciela
Unosząc spokój, odciśnięty na jej twarzy
Zostawiając nam na duszy niekończący się smutek.